Breinvlaag 288 Kleurendoof

Als leider van een juniorenvoetbalteam probeerde ik de jongens onlangs over te halen zelf een wedstrijdverslag te schrijven. Het uithalen van pennenstreken bleek boven hun macht te liggen, ik schrijf dit stukje daarom zelf. 
De mannen hadden al wel een aantal gele kaarten, maar die hadden niet het juiste format voor hun printers werd mij verzekerd. Praatjes genoeg.

Ik schilder u een geinig voorval, dat mij onlangs passeerde.
Tegen Ter Apel speelden wij in zwarte reserveshirts met daarop de verkeerde rugnummers en de scheids was zo onervaren en dermate zenuwachtig, dat hij in elk fysiek contact een gele kaart zag. Omdat de nummers op het wedstrijdformulier niet overeen kwamen met de rugnummers op de reserveshirts raakte de scheids volkomen over de rooije. Dat hij over zijn toeren was bleek vooral ook na de wedstrijd in de commissiekamer. Hij kreeg van de zenuwen de onvolprezen CVVB gehaktbal niet door zijn keeltje.

Wie die bal niet lust mag niet fluiten vind ik.

Van SJS Stadskanaal wonnen we vervolgens met 7-0, en terecht. Onze mannen speelden in hun eigen vertrouwde rode shirts en iedereen dacht aan het kampioenschap. Wie zou de eerste tegenstander van formaat zijn?

Dat werd dus één van de Pekela's. De koploper.
Het gras geurde herfst, natte neuzen traden het veld op, en men had er zin in. 

Dit keer hadden wij alweer reserveshirts aan. U moet weten, dat Pekela Vooruit fier in verticaal rood-wit gestreept speelt en ons CVVB-rood zou daar niet genoeg van afsteken, dat leek me redelijk. CVVB kreeg – briljant – witte shirts met een rood biesje over de zij.

De scheids besprak met ons dat dat natuurlijk niet kon … omdat hijzelf in het wit zou opereren :-) Het neutrale trio stak vervolgens de koppen dicht bij elkaar en kwam grijnzend tot de conclusie, dat de scheids voldoende zou opvallen tussen al het rood en wit van de jongens. Scheids zag de humor en grijnzde van oor tot oor.

Ik liep met mijn vlag in de hand nog na te gniffelen aan de linker zijlijn, ik ken mijn plek, toen de scheids zijn opwachting maakte. Hij zag er formidabel uit in zijn witte shirt met dunne schuine rode lijn over de borst. Aan de 'man in het zwart' was alles zwart: armen, benen, hoofd, alles behalve zijn scheidsrechtertenue. Hij was Clarence Seedorf.



Categorieën:Humor, kunst, Sport

1 reply

  1. He heerlijke vlagger, ik had de foto nog niet gezien, maar jullie staan er gekleurd op! Dit zou zo het winnende team kunnen zijn…

Laat een reactie achter op Annemiek Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: