Camus: absurdisme.

Lezen helpt:

‘Leef gewoon’ en zeg dat jij óók de zin van zelfmoord niet weet.

Voor Camus is Sisyphus de ultieme absurde held.

Hoewel zijn arbeid zwaar, nutteloos en oneindig is, vraagt Camus ons in te beelden dat Sisyphus rustig de berg afloopt, zijn steen achterna, met het geweldige gevoel dat hijzelf, Sisyphus dus (maar ook hijzelf, Camus dus, evengoed als jij en ik) straks die steen (voor even) weer de baas is – in zijn kracht zal staan.

Naar beneden wandelend, wordt hij zich bewust van het absurde van zijn situatie. Precies dit moment van helderheid en inzicht is tragisch en kwellend, maar tegelijkertijd Sisyphus’ overwinning.

‘We moeten ons Sisyphus als een gelukkig mens voorstellen,’ schrijft Camus.



Categorieën:Boeken, dromen, Geloof, Humor, Schrijven, Uncategorized, Verhalen, Wetenschap

Tags: , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: